العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

145

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

42 - حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و إله فرمودند : مؤمن كسى است كه مردم او را در مال و جان خود امين مىدانند . 43 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : كارى نكنيد كه از شما اعمالى سربزند كه بعد از آن عذر خواهى بكنيد ، مؤمن كار بد نمىكند تا بعد از آن عذر بخواهد ، ولى منافق كار بد مىكند و بعد هم عذر مىخواهد . 44 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن اختيار دامن و شهوتش را از دست نمىدهد و براى شكم هم خود را رسوا نمىكند . 45 - روايت شده رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : مؤمن به كمال نمىرسد مگر اينكه در او يك صد و سه خصلت باشد كه اين خصال بايد در نيت و فعل و اعمال و كردار و ظاهر و باطن فرد مؤمن وجود داشته باشد . امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : يا رسول اللَّه اين يك صد و سه را براى ما بيان فرمائيد ، فرمود : اى على از صفات مؤمن اين است كه فكر و انديشه او همواره در جولان و تحرك باشد ، و آشكارا بذكر خداوند مشغول گردد و در اعمال خود خالص باشد . علمش زياد و حلمش بزرگ باشد ، در منازعه با خوش زبانى برخورد كند و حسن بيان را از دست ندهد ، با مراجعه‌كنندگان خوش رفتارى نمايد ، دلش باز باشد و از مراجعه‌كنندگان خسته نگردد و خود را برتر از ديگران نداند و خويشتن را كوچك بشمارد . اگر مىخندد بايد از خنديدن بلند خوددارى كند و فقط تبسم نمايد ، و اگر در جايى و اجتماعى شركت مىكند بايد قصدش ياد گرفتن باشد ، غافلان را به ياد خداوند بياورد ، و جاهلان را دانش بياموزد ، اگر كسى او را آزار داد در صدد آزار او نباشد . در صورتى كه مطلبى را نمىفهمد و يا به او مربوط نيست در آن شركت نكند ، به مصيبت ديدگان شماتت روا ندارد ، از احدى غيبت نكند ، از محرمات دورى گزيند ، در شبهات وارد نشود ، به مردم سود برساند و بخشنده باشد ، آزارش به